سالها پیش آرام در صحرای عدم خفته بودم...بی خبر از همه جا !
حضرت رحمان خواست تا موجود شوم ...پس گفت باش...
و من در لباس کودکی معصوم از عدم به وجود پا نهادم
در آغاز آدمکی بودم با جسمی از جنس خاک و روحی از عالم افلاک
پرواز برایم آرزوی دوردستی نبود !
با گذشت زمان هر روز بیش از پیش زمینی شدم...
اما هنوز
شوق پرواز دارم !

---